Kaynakça

Başbakanlık Osmanlı Arşivinde bulunan yedi adet kilise defteri ve Vital Cuinet’nin Duyun-u Umumiye Meclisi için hazırladığı Anadolu Seyahati İdari Notları ile coğrafi ya da tarihi odağı daha sınırlı bir dizi temel kaynak envanterin tümü için kullanıldı.

Ermeni kültürel mirası envanter çalışmasında yararlanılan başlıca kaynaklar şunlardır: Aram Khaçaduri Safradsyan’ın yayına hazırladığı ve Zakarya Mildanoğlu’nun Ermenice’den çevirdiği İstanbul Ermeni Patrikliği tarafından Türkiye Adliye ve Mezahib Nezareti'ne takdim edilen 1912-1913 tarihli Ermeni kilise ve manastır listeleri; Raymond Kevorkian ve Paul Paboudjian’ın Osmanlı Ermenileri ile ilgili kapsamlı çalışması; Agos Gazetesi arşivi; ve Osman Köker’in Calumeno koleksiyonundan derlediği kartpostallar.

Envanterde Yahudi kültürel mirasına dair yararlanılan başlıca kaynaklar arasında Naim Avigdor Güleryüz’ün 2008’de yayımlanan kapsamlı Türkiye Sinagogları çalışması, Süleyman Faruk Göncüoğlu’nun İstanbul’un Haliç semti sinagogları ile ilgili 2004 tarihli detaylı bildirisi, Şalom Gazetesi makaleleri ve İnci Türkoğlu’nun 2001’de Antik Çağ’dan Günümüze Türkiye’de Sinagog Mimarisi üzerine hazırladığı yüksek tezi bulunuyor.

Süryani yapılarıyla ilgili başlıca kaynaklar Gabriel Akyüz’ün Mardin ve çevresindeki kilise ve manastırlarla ilgili kitabı, Gertrude Bell’in 1910’da ve Hans Hollerweger’in 1999’da Tur Abdin bölgesi yapıları üzerine yürüttükleri çalışmalar ile Elif Keser Kayaalp’in Kuzey Mezopotamya kilise mimarisi üzerine yazdığı doktora tezi olarak belirlendi.

Rum taşınmaz kültürel mirası için öncelike Mikrasiatis adlı Anadolu Rum derneğinin yayımladığı 1912 tarihli okul ve kilise listesi, Rum Patrikhanesi tarafından yayımlanmış 1870 tarihli Rum Ortodoks Okul Listesi ile Menelaos Mavridis’in Yunanca yazdığı, 1997’de Atina’da yayınlanan İstanbul’daki Bizans Kiliseleri kitabından yararlanıldı.